I gaed a waefu' gate yestreen 1855 · I gaed a waefu’ gate yestreen — Cunningham1855 I gaed a waefu’ gate yestreen, A gate, I fear, I’ll dearlie rue; I gat my death frae twa sweet een, Twa lovely een o’ bonnie blue. ’Twas not her golden ringlets bright; Her lips, like roses, wat wi’ dew, Her heaving bosom, lily-white— It was her een sae bonnie blue. She talk’d, she smil’d, my heart she wyl’d; She charm’d my soul—I wist na how: And ay the stound, the deadly wound, Cam frae her een sae bonnie blue. But spare to speak, and spare to speed; She’ll aiblins listen to my vow: Should she refuse, I’ll lay my dead To her twa een sae bonnie blue. printed 242; HTML #songsXCI https://www.gutenberg.org/files/18500/18500-h/18500-h.htm